De jacht op puzzeltegels

In maart gingen papa, mama en oma Annie naar de tweedehandsbeurs van de Gezinsbond, op zoek naar een aantal bruikbare spulletjes. Na een kwartiertje rondneuzen waren mama en oma Annie papa plots 'kwijtgeraakt' tussen de vele uitgestalde babyvoorwerpen en de massa zwangere buikjes. Een half uur later zagen ze hem bepakt en bezakt aankomen. Papa leek 's ochtends niet bijster warm te lopen voor een bezoekje aan de beurs (met vrouw en schoonmoeder...), maar eens hij zijn eerste pak puzzeltegels op de kop had kunnen tikken, werd het enthousiasme alsmaar groter. Mama was tevreden: puzzeltegels hadden we inderdaad nodig, zodat ik deze winter niet met mijn blote kont op de koude tegels in ons huis hoefde rond te kruipen, en twee pakken puzzeltegels (15 à 20 tegels per pak), daarmee konden ze al een heel eind op weg. Bleek echter dat papa ondertussen een optie had genomen bij verschillende verkopers van puzzeltegels, steeds met de nodige prijsonderhandelingen ('Indian' or 'Nepali way'). Uiteindelijk zijn mama en papa met een 70 à 80-tal puzzeltegels naar huis gegaan, daarmee bijna het volledige aanbod aanwezig op de tweedehandsbeurs. Zoals peter Jeffrey achteraf zei: "Niet zeer solidair ten opzicht van de andere zwangere gezinnetjes die ook puzzeltegels nodig zouden hebben de komende zomer/winter"... Tja... Ik zal een warme kont hebben bij het spelen!