Het stokje (ea)

Heel binnenkort, wanneer ik nog eens tijd heb om te koken, goed uit te slapen, iets anders te doen dan te zitten werken tot 22u, met Wolfje te spelen, zelf voor mijn ziek kindje te zorgen, eens naar de kapper te gaan, eens te gaan shoppen, eens lekker gaan eten, enz enz. Met andere woorden: wanneer ik mijn leven terug kan opnemen en dat D-ding af is, plaats ik nog eens wat recente foto's van Wolf online (7-maanden foto, en wie weet tegen dan ook al de 8-maanden foto).

Geen nieuws verder, of toch geen groots nieuws: Wolf is ondertussen nog twee keer goed verkouden geweest, maar al bij al viel het nog mee in vergelijking met de andere kindjes uit zijn groep in de crèche. Hij is nog maar twee keer een dag moeten thuis blijven (met dank aan de steeds bereidwillige babysitters overigens, want zonder hen zouden we het niet redden in deze drukke periode). Daarnaast doet hij ongelofelijk verwoede pogingen om te kruipen, maar dat is hem tot dusver nog niet gelukt. Lang zal het wellicht niet meer duren.

Maar terzake. Ik las op Fiona's blog dat ons een stokje werd toegeworpen. De boodschap luidt: open de vierde map in je map afbeeldingen, en toon daaruit de vierde foto. Geef daarna het stokje door. Ik denk dat ik dat laatste wel facebookgewijs zal doen, want zoveel medebloggers ken ik eigenlijk niet.

Hierbij de willekeurige foto, met wat uitleg:



En lap! Het is er eentje van mijn zoon en mezelve. Er zullen nu een paar mensen heel erg in de war zijn, maar dit is niet Wolfje NU, maar wel toen hij zo'n drie weken oud was. We zijn in de Ardennen, en Wolf is net klaar met zijn portie mama(-melk). Vandaar de gelukzaaaalige glimlach. Dit is een van de foto's die wellicht niet op deze blog zijn geraakt, maar bij deze alsnog... Met dank aan 'omie Sabine' voor de foto.