Plat

The horror!
Je hoort zo van die verhalen over vrouwen moeten rusten of plat liggen tijdens hun zwangerschap. Geen mens denkt er ooit aan dat het haar wel eens zou kunnen overkomen. Wel dus. Om een lang verhaal kort te maken: vanochtend met een plotse bloeding naar het verloskwartier gegaan - samen met mijn moeder, want Rob was ondertussen al bijna in Waver, en daar te horen gekregen dat het kindje nog leefde maar dat ik toch nog naar de gynaecologe moest voor nader onderzoek. Er bleek een stukje van de placenta zomaar te zijn losgekomen. Wel, zomaar als in: ik voelde al van in het begin dat dit niet de meest gemakkelijke zwangerschap ging worden... Soit. Ik moet minstens een volle week stil liggen - niet zitten maar liggen. Het goede nieuws is dat ik wel nog van de sanitaire voorzieningen in huis gebruik mag maken. Het slechte nieuws is dat we niet weten hoe we dat hier gaan oplossen met Wolf. En ik maar bang zijn voor de griep. Veel mensen zal ik nu niet meer tegenkomen de eerste weken, dus daar hoef ik me voorlopig geen zorgen over te maken (tenzij dat een van de babysitters me hier komt aansteken). Het ziet er naar uit dat ik hem niet mag heffen tot de volgende echo, op 4 december. Dit worden lange dagen en weken...

Gelukkig heeft rob ooit een mini-laptopje gekocht. Het ding typt voor geen meter (veel te kleine toetsen voor mijn handen en qwerty ipv azerty) maar allez... een mens moet niet teveel klagen en zagen he. Ik vraag mij vooral af hoe vorige generaties vrouwen dit indertijd hebben opgelost (zonder laptop en gsm)... Teveel tijd, niets te doen en ondertussen bang afwachten...

Duim voor mij dat ik volgende week zaterdag al mag zitten...