Op de pot

Dat het niet gemakkelijk is, die zindelijkheids'training', ik zeg het u.
Eigenlijk waren we niet echt van plan om ook maar enigszins aan training te doen... we hadden ons een beetje voorgenomen om het moment af te wachten en de natuur zo'n beetje haar gang te laten gaan. In theorie klinkt dat natuurlijk allemaal leuk en weldoordacht, maar in de praktijk lukt dat nu eenmaal niet. Althans niet bij een kindje dat naar de crèche gaat.

a) in de crèche waren ze al van in april overtuigd van het feit dat Wolf er mentaal redelijk aan toe was/is. Bleek uit zijn interesse voor het hele gebeuren, het feit dat hij alles goed kon benoemen, de soms droge pampers na het middagdutje, het 'opsparen' en 't feit dat hij de laatste tijd lastig werd wanneer hij een vuile pamper had
b) groepsdruk werkt blijkbaar zeer goed, want ginds gaat het naar het schijnt gewoon fantastisch en heeft hij de laatste anderhalve week geen enkel ongelukje gehad. We geloven dat graag en vinden het allemaal even schitterend, maar zoals anderen ook al vertelden: thuis is niet gelijk aan de crèche :)

Rond zijn tweede verjaardag, na een aantal geslaagde pogingen thuis, hebben we dan ook toegezegd en beloofd om hem in onderbroekje te laten rondlopen. Nu ik twee weken alleen zit met beide zonen (crèche gesloten), vraagt dat natuurlijk heel wat meer organisatie en vooral concentratie (ook van mama). Maar niet doorzetten tijdens het verlof, om dan nadien in de crèche weer van nul te moeten beginnen, dat is anderzijds ook niet zo'n goed idee...
Na gisteren was ik hoopvol: een hele dag zonder ongelukjes. Maar ziedaar...vandaag, om 10u30 in de voormiddag, zitten we al aan accident nr 2. Beide keren toevallig tijdens een borstvoeding. En dat geeft mij dan veel zin om er snel een pamper bij te halen... Of moet ik hem beginnen op de pot te zetten vooraleer ik Arthurke aanleg en verplichten te blijven zitten tot broerlief gedaan heeft met drinken? En wat maakt het voor hem zo aantrekkelijk om precies op die momenten een plasje te moeten/willen doen? Exclusieve aandacht van mama? 'k Weet het niet, maar ik vind wel een systeem...

En zie. Het is niet dat hij niet wil meewerken. Hij heeft het mij beide keren braaf gezegd... twee minuten te laat weliswaar. En hij gaat na een ongelukje uit zichzelf de pot opzoeken. Om al dan niet de rest daar te deponeren. Dat op zich verdient al een pluim.

Misschien dat, om tijdelijk de druk te verminderen, de truuk van het onderbroekje onder de pamper hier ook eens moet worden uitgetest? Of moet ik gewoon volharden? Naar het schijnt leren ze het het snelste af wanneer ze zichzelf een aantal keren kort op elkaar goed hebben ondergeplast. 'k Mag het hopen.