Als een mens de maandagochtend op zijn bureau toekomt en, ondanks de spierpijn overal en het vele werk en de professionele deadlines, denkt 'Oef, eindelijk rust', dan wil dat wellicht wat zeggen he.
Ik weet niet of ik dit (verhuis plannen, verbouwingen en alle dossiers die daarbij komen kijken plannen, inclusief alle stress incasseren die erbij komt kijken - ook stress door de vele gevraagde en ongevraagde raadgevingen van familie en vrienden, gaan kijken naar nieuwe badkamers en keukens terwijl je doodmoe bent,...) nog lang volhoud.
Tussendoor moeten we nog trachten niets te vergeten plannen voor de komst van de nieuwe baby (bezoek aan kraamkliniek, geboortekaartjes en - suiker, adressenlijst, geboortelijst, geboortepremie, kinderbijslag, moederschapsrust, erkenning van de kleine door Rob bij de burgerlijke stand vanwege niet getrouwd (welke idiote bureaucraat heeft dat laatste ooit uitgevonden - van wie zou die kleine anders zijn dan van de partner waarmee ik al ruim 10 jaar samenwoon, waarvan 5 jaar wettelijk, en waarmee ik al een kind heb?)
Iemand tips om het bol te werken? One thing at a time werkt niet, want het moet nu eenmaal allemaal binnen dit en zes weken rond zijn.
Zo eens een avond in mijn zetel hangen en aan niets (huis, baby, werk) moeten denken, het weze erg welkom.
Wolf en Arthur
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
2 opmerkingen:
2 weken te laat bevallen helpt naar het schijnt ;)
'k Kijk er al naar uit, maar het was mij vorige keer alvast niet 'gegund'. En ik vrees, gezien de voorspellingen door de gynaecoloog... Hoewel een zwangerschap van bijna 42 weken me dan ook weer een extra stressfactor lijkt, is extra time nu echt wel waar wij met zijn allen fel op hopen :)
Een reactie posten