Dubbele verjaardagen...

Bijna hadden we weer prijs. Wolf is, zoals jullie je misschien herinneren, geboren op Robs verjaardag. Laat dat nu de ene dag zijn waarop Rob liever niet had gehad dat onze oudste kwam. Maar er viel niet veel aan te kiezen. Wolf kwam 'op zijn tijd', volgens de gynaecologe zo'n tien dagen te vroeg (hoewel wij daar nog steeds het onze van denken...).

Zo dreigde het ook deze keer uit te draaien: Arthur was uitgerekend voor 21 april, maar bleef rustig zitten waar ie zat. En dat, oh ironie, na een hele zwangerschap vol oefen- en voorweeën en een 'overactieve baarmoeder'. De kans dat ik over de 38 weken zou gaan, was klein... zogezegd... Het werden er 40+3. 'k Kan jullie zeggen dat we hier méér dan vol spanning zaten af te wachten de laatste dagen voor D-day, te meer omdat ik ergens vreesde dat we door een speling van het lot allebei onze verjaardag zouden moeten delen met een van onze zonen. Mijn gynaecologe had me namelijk een nieuwe afspraak (niet voor inleiding, maar voor nieuwe poging tot strippen) gegeven op mijn verjaardag, 29 april. Een grappig vooruitzicht vonden sommigen in onze vrienden- of familiekring dit, maar 'k moet zeggen dat ik het weinig had geapprecieerd. 't Is al erg dat Wolf/Rob geen eigen feest heeft.

Gelukkig werkte het 'strippen' op vrijdag 23 april wonderwel (details vallen te googelen, voor wie geïnteresseerd is in de technische aspecten). 't Kind had ook niet veel meer nodig dat wat 'lichte aanmoediging', aldus de gynaecologe (3 cm opening, goed ingedaald). Zeker na een hele dag vol voorweeën de dag voordien.
En zo begonnen mijn (echte) weeën slechts anderhalf uur na het doktersbezoek, en werd Arthur amper 14 uur later al geboren. Veel wandelen, ruiten kuisen of was ophangen had deze dame niet meer nodig om in arbeid te gaan...