En hoe gaat het hier ondertussen?
Wolf= zit volop in zijn peuterpuberteit. 't Is niet altijd even gemakkelijk, het is nogal een dictatortje en 'goestendoener' (in 't schoon Gents), maar 'we houden hem wel in de hand' (dixit de juffen in de crèche). Consequent zijn werpt zijn vruchten af, zo merken we dag na dag.
Arthur= gaat sinds één week ook naar de crèche, en dat loopt vlot. Na vijf weken experimenteren (het relaas krijgt u nog wel eens te horen :)) begint ook het drinken uit de fles eindelijk een beetje te vlotten. We zijn ondertussen terug aanbeland bij een van de eerste modelletjes spenen die we uitprobeerden. En vandaag heeft hij, nadat men mij belde om te vragen of ik aub heel dringend eventjes bv kon komen geven wegens acuut flesweigeren (en dreigende uithongering bij zoonlief) zomaar eventjes 85 ml vlotjes leeggedronken... uit de fles... gegeven door mama. En dat onder het goedkeurend oog van de begeleidsters. Morgen is 't weer een nieuwe dag en drinkt hij wie weet wel 100 ml:)
Het moet gezegd... 't grote voordeel van dat vijf weken flesweigeren is wel dat ik ondertussen een grote voorraad moedermelk in de diepvriezer heb zitten, voor als het kolven eens wat tegenvalt.
En of hij al doorslaapt? Wel, ik ben daar precies niet zo mee bezig bij onze tweede. De ene keer wel, de andere keer niet, en de helft van de keren dat het niet is, heb ik het maar half door, omdat ik de gewoonte heb om in bed te voeden (al dan niet zelf terug in slaap sukkelend tijdens de voeding en Arthur daarna half-slapend terugleggend). De ene dag ziet een mens daar al meer van af dan de andere, zeker? 't Zou fijn zijn mocht het op een dag gewoon stoppen, die nachtvoedingen, maar ik ben tot nu toe gewoon blij dat hij
a) zijn broer niet wakker brult maar gewoon heel hard op zijn duimpje zuigt, en vervolgens begint te kreunen, zo luid dat papa en vervolgens meestal ook mama ervan wakker wordt
b) ik af en toe al eens een nacht van 22u30 tot 5u30/6u krijg.
en c) dat hij meestal eigenlijk niet zoveel honger heeft, waardoor de nachtelijke voedingen maar 5 à 10 minuten duren. Ja, ik weet het... eigenlijk ben ik een levende 'tuut'. Dus in plaats van tuutjes terugsteken, meerdere keren per nacht, lossen wij dat hier op door 1 keer per nacht mamatuut te voorzien.
Wat mij betreft, zou ik het nachtelijk 'doortastend gezuig' op de vingers trouwens wel kunnen negeren, zodat hij langzaamaan leert dat er toch geen reactie komt en dat ie beter gewoon doorslaapt, want ik slaap diep, en nog dieper met oordoppen in, maar man- en oudste zoonlief hebben daar meer problemen mee. Ik neem aan dat het op een dag wel gewoon overgaat, zoals dat ook bij Wolf gebeurde. En als 't tegen eind oktober nog niet zo is, dan wordt het tijd voor een nog uit te dokteren plan B.
Verder werd de jongste vandaag ook nog goedgekeurd door K&G.
-Gewicht: gaat goed (7,100 kg)
-Lengte: gaat zo mogelijk nog veel beter (69 cm)
-Motoriek en verdere ontwikkeling: goede punten en een extra pluim voor beweeglijkheid (rollen in twee richtingen, spelen met teentjes in de mond) en stevigheid
Hadden we u al gezegd dat onze zonen ondertussen bekend staan omwille van hun koppig karakter? 't Zijn schatjes, lachbekjes en echte knuffelbeesten, maar ge doet er echt niet mee wat ge wilt...
donderdag 2 september 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)



Geen opmerkingen:
Een reactie posten