Aangemeld en (bijna) ingeschreven

Goed nieuws. Wolf heeft een plekje in de kleuterschool waar we hem het liefste wilden 'onderbrengen'. Hij gaat normaal gezien vanaf 1 januari volgend jaar naar Jenaplanschool de Feniks/de Acacia hier vlakbij. Dat is niet alleen, zoals gezegd, op amper 300 meter van ons huidige huis en 250 meter van ons nieuwe stekje, maar is bovendien een school waar we al veel goeds over hoorden. Er valt veel te vertellen over dat afstandsprincipe, maar wij zijn toch blij dat we een school met goede naam vlakbij ons huis vonden. Ik mag er niet aan denken om volgend jaar met een kleuter en een baby half Gent te moeten rondrijden met de fietskar. Goed, voor ons dan toch, dat ze die afstandsregel hebben bedacht. Dat zal het fileleed in Gent trouwens alleen maar beperken (zo weinig mogelijk kindjes die met de auto naar school dienen te worden gebracht).

De Jenaplan-methode was me niet bekend, hoewel wel onderwijskunde en pedagogiek gestudeerd indertijd (maar daar kwamen alleen Montessori, Steiner en Freinet aan bod). Een methodeschool was trouwens voor ons absoluut geen must, maar anderzijds vind ik het toch wel, zoals gezegd, leuk meegenomen. Over de school en de methode valt heel veel te vertellen. Ik bespaar het jullie, maar de infofolder ligt hier ter inzage thuis. Hier vind je ook één en ander (in Nederland is de methode veel meer ingeburgerd dan in België).

Hoewel de principes mooi klinken, zullen we overigens toch vooral moeten afwachten of precies die aanpak bij onze zoon werkt (en vice versa). Zoals in elke methodenschool, staan ook in het Jenaplan zelfstandigheid en de ontwikkeling van een kritische geest sterk aangeschreven. Maar dat gaat dan (misschien) een beetje ten koste van vaste structuur. Of Wolf die structuur wel (meer) nodig heeft, dat zullen we, na drie jaar Jenaplan-kleuteronderwijs, snel genoeg weten, en dan kunnen we nog beslissen om hem al dan niet ginds ook naar de lagere school te brengen.

Ik ben in ieder geval op dit moment heel enthousiast, en dat niet enkel of zozeer over de pedagogische aanpak zelf, maar vooral over de sfeer/het enthousiasme op school (althans wat ik kon opmaken uit de anderhalf uur durende individuele rondleiding). En dat lijkt me, traditioneel onderwijs of methodenonderwijs, nog altijd het belangrijkste.