Groeispurtjes

Ik ben zes weken oud, en mama en papa hebben het geweten. Volgens het boek-dat-niet-mag-ontbreken-op-de-boekenplank-van-jonge
ouders Oei, ik groei!)' kunnen baby's rond 5-6 weken een groeispurt doormaken, gekenmerkt door veel huilen, veel bij mama en papa willen zijn, schijnbaar veel (darm)krampjes, en in mijn geval door niet veel willen slapen en om het uur willen drinken. Kindjes maken op die leeftijd doorgaans een mentaal sprongetje door, en ze zullen na deze lastiger fase meestal (oa)

-vaker en langer naar iets willen kijken (ik ben wel al altijd een heel nieuwsgierig bazeke geweest, maar het is waar dat ik sinds enkele dagen veel vaker en langer mijn blik op iets richt en mijn hoofdje draai naar geluid, naar waar mama of papa zich bevindt,...)
-duidelijker reageren op aanrakingen, geluiden, geuren (dat kirrende geluid als mama en papa zingen, dat vinden ze blijkbaar erg vertederend, maar eigenlijk probeer ik hen duidelijk te maken dat geen van beiden toon kan houden)
-vaker laten merken of ze iets leuk of vervelend vinden (in mijn geval is dat echter nog nooit een probleem geweest)
-langer aan één stuk wakker zijn (ik maak er inderdaad de laatste dagen een sport van om minstens 6 uur aan één stuk wakker te blijven en dan te huilen omdat ik doodmoe word)
-huilen met natte traantjes (hoort overmatig verlies van speeksel hier ook bij?, vraagt mama zich af)
-vaker plezier- of afkeurende geluidjes maken (dat doe ik nu toch ook al sinds een tiental dagen - ik probeer bijvoorbeeld al dagenlang een ernstig gesprek aan te knopen met meneer Giraf en meneer Olifant die boven mijn relax hangen, maar tot nu toe is het uitsluitend eenrichtingsverkeer)
-een eerste glimlachje vertonen (ik ben nogal een ernstige jongeman, zoals mijn vader, en spring dus zuinig om met lachjes, vandaar dat mama telkens helemaal euforisch wordt wanneer ik nog maar eventjes mijn mondhoeken vertrek); toegegeven: ik heb meestal veel plezier bij het verschonen 's morgens, en ik lach dan veel naar mama, maar dat is vooral omdat zij er 's ochtends zo grappig uitziet, zeker na een nacht met weinig slaap (al eens een blond, groot uitgevallen, vogelnest gezien ?)

Normaal gezien duurt zo'n moeilijke fase maar een dag of twee, maar deze keer heb ik een hele week voorzien. Mama is bij momenten al wanhopig geweest... maar ze zal er wel aan wennen, aan die groeispurten.