Niet voor herhaling vatbaar

Gisteren kenden mama en papa elkaar dus 13 jaar, en om dat te vieren gingen we gisterenavond met zijn drieën nog een wandelingetje maken. Dacht ik. Maar neen. ze vertelden me dat we voor 'spuitjes naar Kind & Gezin' moesten. 'k Kon er mij niet veel bij voorstellen, misschien waren die spuitjes een soort van cadeautje, een beloning omdat ik een hele dag vrolijk had liggen spelen en lachen en er zelfs in geslaagd was om voor het eerst een speeltje van mijn speelboog te pakken te krijgen.

In ieder geval: het was allemaal zeer fijn en gezellig, ook nog wanneer ze mij op een grote tafel (waarop nog twee blote kindjes lagen) uitkleedden, wanneer ik gemeten werd op een grote houten plank (62,5 cm, u leest het goed!), en gewogen op de weegschaal (5,520 kg). Daarna mocht ik nog eventjes spelen en lachen naar de vriendelijke mevrouwen die daar rondliepen, en dit vanop papa's schoot, helemaal in mijn blootje maar in een dekentje gewikkeld. Papa was ook vrolijk, mama zat daar maar wat schaapachtig en nerveus te wezen naast ons. Ik vroeg me al de hele tijd af waarom ze toch zo nerveus was gisterenmiddag. 't Werd me nadien wel duidelijk. We gingen samen naar een klein kamertje, waar een zo mogelijk nog vrolijker meneer allemaal vreemde dingen deed met mij (armpjes en beentjes strekken, babbelen tegen mij, tussen mijn beentjes kijken en tellen, mij op mijn buik draaien en laten spartelen,...). 'k Had moeten weten dat het vrolijke gedoe niet kon blijven duren. Opeens kwam hij af met twee enorme naalden, die vervolgens vakkundig in mijn billen werden geperst. SpuitJES noemen ze dat dan. En mama en papa ondertussen maar prevelen dat 't allemaal ok was en dat het niet zoveel pijn ging doen. Ja amai! 't Is eraan te zien dat het bij hen 30 jaar geleden is dat ze zo'n grote scherpe dingen in hun lijf kregen geploft! Enfin. Ik heb mijn keel eens flink opengezet (eventjes maar hoor), ben nadien in slaap gevallen, en mama dacht dat de zaak daarmee opgelost was. Vannacht ben ik echter nog een paar keer wakker geworden, me de pijn van vanavond herinnerend. Mama heeft niet zoveel geslapen. Moet ze zelf weten, ze moet me dan ook niet vrijwillig laten toetakelen.

** Update voor mijn oma's en opa's: Ik voel me alweer veel beter en kan weer lachen