Niet zo 'openbaar' vervoer

Vandaag wilde ik even de benen strekken, met kind-in-kinderwagen. Wij hébben natuurlijk ook drie verschillende draagdoeken, maar aangezien ik nog maar in sessie 2 beland ben van mijn postnatale (buikspier)oefeningen en ik mijn rug nog wat moet sparen, aangezien ik van plan was véél inkopen te doen, ik pasfoto's moest laten maken van Wolfje (waarover meer in volgend bericht), en ik bovendien graag schoenen wilde passen (geloof me, beide zaken zijn niet zo simpel met een baby in draagdoek), had ik me voorgenomen om voor een keertje de kinderwagen te nemen. Wij hebben zo'n modern, 'goed voor alle-terreinen'- ding op drie wielen. Hij is daarenboven vrij compact (goed plooibaar en neemt niet zoveel plaats in op de bus, bijvoorbeeld). Maar wat blijkt nu? Ik geraak er nog geeneens mee op de lokale bus.

We wonen in een zeer kindrijke en ook wel (kans)arme buurt (Brugse Poort), maar blijkbaar is het een ontzettend moeilijke opgave voor De Lijn om nét in die buurt openbaar vervoer te voorzien dat voor iedereen toegankelijk is. De enige buslijn die onze wijk aandoet (lijn 3, voor diegenen die het mocht interesseren) blijkt namelijk (op zaterdag? of ook op andere dagen?) uitsluitend voorzien van iets oudere modellen voertuigen met meerdere tredes en daarnaast véél te smalle doorgangen (waardoor geen enkele moderne kinderwagen of doorsnee rolstoel past). Ik heb drie opeenvolgende bussen moeten laten passeren om te constateren dat het om een algemene trend ging en niet om een toevallig verschijnsel. Akkoord: het ging niét om een aselecte steekproef... maar het was wel héél frustrerend. En wie vindt dat ik hierover teveel klaag, en me zou antwoorden dat De Lijn wel degelijk volop investeert in toegankelijk vervoer, moet maar eens de tijd nemen om het een middagje te observeren. Zelf heb ik ondertussen een groot aantal quasi lege maar blinkend nieuwe bussen naar obscure randgemeenten van Gent zien passeren terwijl lijn 3 bijna elk moment van de dag, week in week uit, helemaal vol zit. Call me stupid, maar ik begrijp niet waarom de meest toegankelijke (en grootste) bussen niet op die zeer drukke lijnen worden ingezet.
Soit. Het werd dan toch maar een lange wandeling, naar en van 't stad. Met dank aan De Lijn om me te helpen om wat extra kilo's kwijt te geraken (maar aangezien die zwangerschapskilo's reeds tot het verleden behoren, en ik vannacht al niet veel had geslapen, was ik bij voorkeur toch liever met de bus heen en terug geraakt...).
Wie mij goed kent zal het niet verbazen. Ik heb een redelijk vriendelijk doch kordaat mailtje gestuurd naar de pr-dienst van De Lijn. Lezen zullen ze het wel niet, of ze zullen hun schouders eens ophalen, maar ik heb mijn hart toch maar gelucht. En wie weet helpt het in de toekomst iets minder mondige mama's zonder draagdoeken of veel helpende handen (letterlijk) vooruit.
Wat mijzelf betreft: lang leve de draagdoek (of wat extra conditietraining, nu ik voorlopig nog niet mag aikido'en)!!!

Maya