Een natuurtalent

Terwijl we twee weken geleden nog vreesden dat hij het nooit zou willen/kunnen, is Wolf ondertussen een natuurtalent gebleken in het drinken aan de fles (grapjes in de zin van 'zijn familienaam waardig' hebben we ondertussen voldoende gehoord). En aan de beker. En aan onze glazen. Aan alles waar vocht inzit eigenlijk.

Tijdens het weekendje Ardennen heeft hij dan ook veel en bij veel verschillende mensen aan het flesje mogen/moeten drinken, aangezien mama niet steeds in de buurt was (terwijl wij aan het teambuilden en vergaderen waren met Robs werk, was hij op bezoek bij omie Sabine en co). Tijdens het diner op vrijdagavond moesten we hem overigens weghouden van de wijnglazen (op de schoot bij ons en bij de collega's), want die waren niet veilig in de buurt van zijn grijplustige handjes...