Wie had dat ooit durven denken? Niet alleen is Wolf, sinds hij naar de crèche gaat, er duidelijk op vooruit gegaan (motorisch gaat het snel, en ook het scala aan geluidjes dat hij produceert wordt steeds groter), maar bovendien leren ze hem daar blijkbaar dingen die hij bij ons nooit/vooralsnog niet zou geleerd hebben. Zoals daar zijn:
-Wakker (wel moe) in zijn bedje gelegd worden en niet huilen, maar gewoon rustig op eigen houtje in slaap vallen
-Een minuutje of twee-drie sabbelen op een fopspeen (nu willen we dat ook niet té veel aanmoedigen, maar 't kan handig zijn op momenten dat de borst niet meteen beschikbaar is) om rustig te worden of in te slapen
-Zichzelf entertainen
-Middagdutjes doen, ook op mama's vrije dag!!! Bij ons sliep Wolf eigenlijk niet of nauwelijks overdag, maar daarnet begon hij in zijn oogjes te wrijven en heb ik hem in zijn bedje gelegd. Hij is prompt in slaap gevallen en slaapt al een half uur.
Handig zeg, zo'n kribbe.
Wolf en Arthur
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten