Vijf maanden

De eerste vijf maanden van zijn leven heeft Wolf het zeer gezond gehouden. Langs alle kanten hoorden en lazen we verhalen over kindjes die van ziekenhuisopname naar ziekenhuisopname sukkelen, een abonnement hebben bij de kinderarts,... Niets van dat hier; Wolf ging bijna een maand naar de crèche toen de eerste loopneus de kop kwam opsteken. Jammer genoeg heeft ie het meteen goed te pakken, blijkbaar. Die loopneus verergerde, en ondanks de geruststellende berichten van de huisarts ('Zijn longen zijn zuiver tot nog toe' en 'Het gaat vanzelf wel over'), heeft hij ondertussen al een week koorts, slijmen, nog meer slijmen, een vieze hoest, piepende ademhaling, een rode keel, rode oortjes,...Zijn vijf-maanden-foto hebben we weliswaar genomen, maar is niet zo geslaagd (hij kijkt wat sufjes, wellicht ten gevolge van de koorts/'t snot).



Bon, om een lang verhaal kort te houden: vandaag (of eigenlijk, vannacht, nadat we een vierde keer wakker werden gemaakt door een kind dat leek te stikken in zijn slijm, en dat nu al vijf-zes nachten na elkaar) besloten we dan ook naar de kinderarts te gaan. We waren er nog niet geweest, wegens nog niet nodig (en allebei uitgaand van de veronderstelling dat een huisarts even goed opgeleid is voor de behandeling van kleine kwaaltjes).

Het verdict? RSV ofte 'Respiratoir Syncytiaal Virus'. Ook wel 'een chique verkoudheid' genaamd. Alom bekend (en ook wel wat gevreesd, hoewel de kinderarts ons verzekerde dat Wolf niet -meer- in de risicogroep zit) bij ouders van jonge kindjes. Enfin. Niets aan te doen, maar leuk is anders. Aldus zijn nu ook wij in het stadium van aerosollen, neusspoelen (maar dat was al een tijdje) en gebroken nachten (doordat zoonlief niet goed kan ademen en slijmen ophoest met véél lawaai), beland. Een geluk bij een ongeluk: onze zoon is er zoals jullie weten één van het vrolijke soort. Alles vindt hij even plezant en interessant. Dat aerosollen schijnen de meeste kindjes niet zo fijn te vinden, maar Wolf vindt het eigenlijk wel 'wijs'. Bij de eerste twee pogingen zat hij alvast te lachen (nu niet te schateren, maar gewoon vrolijk en vriendelijk bekken te trekken...). Raar kind, toch. Maar wel gemakkelijk, we geven het toe.

RSV is nr 1 van de vieze ziektes die ze doorgaans in de crèche opdoen, met een piek in de maanden november, december en januari. Hoewel... in de crèche... RSV uit zich bij volwassenen in een banale verkoudheid. En als je eens wist hoeveel studenten zitten te snotteren tijdens mama's lessen/spreekuur... Wat ben ik BLIJ dat ik deze zomer, tijdens mijn bevallingsrust, van bureau verhuisd ben en nu in een groter en rustiger ruimte mag werken, mét privé-lavabo waar ik mijn handen tegenwoordig 10 keer per dag was. Niet dat het allemaal veel helpt. En veel liever was ik diegene geweest met een 'chique verkoudheid' ipv mijn arme kleine pruts.