Niet te vroeg juichen

We roepen de overwinning nog niet luidkeels uit, maar Wolf heeft voor de tweede nacht op rij tot 6u40 geslapen. Verbetering is dus misschien, na al die weken, in zicht. Een aantal potentiële redenen...
1) Hij zit sinds maandag in de peutergroep, en ze hebben daar niet de gewoonte om hem om 16u nog eens in zijn bedje te leggen (wel zo in de babygroep, omdat hij altijd in zijn ogen zat te wrijven rond dat uur). Hij is dan wel moe als ik hem ophaal en dut soms even in de buggy, maar bij thuiskomst is hij weer één en al leven. Misschien kreeg hij de laatste tijd een overdosis aan slaap overdag?
2) In die peutergroep (waar hij het overigens, buiten verwachting, erg goed doet) is er sowieso ook meer 'leven' en activiteit... Vermoeiender maar ook uitdagender voor de kindjes dus. Hij moet wellicht ook veel meer verwerken 's nachts.
3) Hij krijgt daar ook veel meer eten (en eet dan ook bijna net zoveel als de 2,5 jarigen), want herhaaldelijk hebben wij in de crèche de laatste maanden moeten vragen om zijn fruitpap te verzwaren, hem eens een extra boterhammetje te geven rond 16u,... Gevolg: minder acute honger bij thuiskomst... misschien slaapt hij daardoor ook beter en langer?
4) De antibiotica bleek eerst niet aan te slaan, maar we vermoedden dat de eerste fles die we kregen teveel verdund was door de apotheker. De tweede fles blijkt (of is het toeval?) wel meer succes te hebben gehad en hij grijpt niet meer naar zijn oortjes. Dit laatste verklaart wel niet waarom hij al weeeeken aan een stuk om 5u30 wakker werd, tenzij hij echt met chronische oorpijn zat/zit. Dat zal de NKO ons misschien wel weten te vertellen.
5) Na mijn eerste halfslachtige poging om een paar handdoekjes onder zijn hoofdeinde te leggen, heeft Rob Wolfjes matras nog eens onder handen genomen en écht schuin gelegd (lees: in een hoek van minstens 45 graden). Het ziet er nogal extreem uit, maar sindsdien slaapt hij duidelijk dieper, hoest hij niet zoveel meer, en wordt hij niet wakker met een zwaar verstopt neusje.

't Maakt niet uit waaraan het ligt. We zijn (voorzichtig) blij en wachten af wat het weekend zal brengen. Dan kunnen we hem ook eindelijk opnieuw, zonder schuldgevoel, bij de oma's of opa's laten overnachten.