Een laatste schreeuw om hulp. Wil iedereen die tips heeft om Wolf te laten slapen 's nachts alsjeblieft eens mailen?
-Hij heeft géén nachtmerries volgens ons, want dan zou dat geschreeuw echt niet zo lang hoeven te duren. We troosten hem dus wel, om de tien minuten/het kwartier, maar wil alleen maar naar beneden en spelen. Hij denkt dat hij niet meer moe is om 3 uur 's nachts.
-Volgens ons is het eigenlijk gewoon peuterpuberteit en tracht hij zijn willetje door te drijven (en dat is= ik slaap niet alleen in een kamer 's nachts). Bewijs: bij anderen (grootouders) probeert hij het veel minder (= 's nachts naar beneden willen gaan) en ook als hij weet dat Rob niet thuis is.
-Er is geen extern lawaai,... dat hem wakker maakt, maar om één of andere reden wordt hij wel stipt om de drie uur wakker (één slaapcyclus?)
-Uit zijn bed halen (wat we zo min mogelijk doen) om hem te sussen helpt langs geen kanten, want als we hem dan terugleggen is het zo mogelijk nog veel en veel erger.
-Hij slaapt (uit principe en ook omdat hij dan toch ligt te spelen) niét tussen of bij ons op de kamer.
-Hij heeft geen honger, want als we hem iets aanbieden (melk, water, zelfs boterham,...) moet hij het niet hebben.
-Middagdutjes afschaffen zien ze in de crèche blijkbaar niet zitten. Zij hebben er 's nachts dan ook geen last van als hij ligt te roepen/gillen. Mocht iemand ons echter kunnen verzekeren dat dat echt de truuk is, dan gaan we hen (wellicht) moeten verplichten om het eens een paar dagen te proberen.
-Onze ervaring is jammer genoeg dat, na een nachtje/weekendje grootouders, het de nacht nadien nog veel erger is. Niettemin: op die manier slapen we nog eens deftig. 1/7 nachten is sowieso niet veel, maar het helpt wel.
Vannacht wordt de truuk: reisbedje beneden zetten, al dan niet voorzien van een berg speelgoed (pedagogisch compleet oncorrect, maar een mens begint de pedagogiek aan zijn laars te lappen na zo twee weken afzien...) en als hij weer persé 'naar beneden wil', dan verplaatsen we hem gewoon naar de living. Kan hij daar slapen/wakker liggen.
Ja, ik moet nog werken, nog zeker twee weken (mijn werk is niet af, en niemand gaat het overnemen van mij). Neen, ik kan overdag niet rusten. Ja, Rob zou ook moeten werken (maar slaagt daar nu niet in). Ja, mijn vroedvrouwen zeggen dat ik meer moet rusten en ik wil dat ook wel. Maar het zal (wat Wolf betreft) niet voor meteen zijn blijkbaar...
Wolf en Arthur
5 opmerkingen:
Ik wou dat ik je kon helpen met dé tip. Moet vreselijk vermoeiend zijn. Misschien toch een raad vragen aan een kinderarts of zo?
Hmm dat klinkt absoluut niet leuk. En zeker al niet als je hoogzwanger bent. Met een tip kan ik jullie helaas niet helpen, aangezien Fiona een zeer goede slaper is (daar ben ik nog altijd super gelukkig voor). Tsja, ergens professioneel advies inwinnen? Zo is het onhoudbaar voor jullie en als er dan straks nog een baby bijkomt, dan zal het slapen er niet op beteren.
Ik kan je helaas niet helpen, we zitten min of meer met hetzelfde probleem...
Hier helpt alleen maar gaan rijden met de auto om hem dan weer in slaap te krijgen, maar dat is misschien geen optie...
De dokter heeft ons aangeraden om hem gewoon... te laten huilen (zeg maar gillen). Na één keertje langs te gaan en zeer kordaat te zijn (maar lief, natuurlijk). Zéér zéér moeilijk, en hartverscheurend, ik kan het je zeggen. Hebben echt in elkaars hand zitten knijpen en zeggen 'Je_mag_niet_gaan_kijken'.
Maar we moeten zeggen... Na twee pogingen heeft hij de voorbije twee nachten dan toch al 'redelijk' geslapen (20u15 tot 5u30). Nu nog afwachten of het blijft duren, en hopen dat opstaan-uur nog wijzigt (maar we willen niet alles tegelijk forceren, eerst weer rustig doorslapen...)
Ik heb ook altijd gehoord dat je moet laten huilen en heel kordaat moet zijn, maar ik geef toe: gemakkelijk is het niet.
Wij hebben het gelukkig nog niet veel moeten toepassen.
Een reactie posten