We wisten dat het niet zonder kleerscheuren zou verlopen. Ons kent ons: we zijn allebei aan de verstrooide en chaotische kant. Dat heeft zo zijn charmes, jawel, maar in combinatie met jong ouderschap kan het ook dodelijk zijn. Spijtig dat onze engel al enkele maanden doorslaapt, anders konden we het nog op de immense vermoeidheid steken.
In de categorie 'hoe doe ik het niet goed', kunnen we u dus alvast volgende anekdotes melden (ingekorte en 'gekuiste' lijst). We vermelden ze puur uit menslievende en educatieve overwegingen. We zijn er namelijk stellig van overtuigd dat onze vrienden, broers en zussen dezelfde fouten niét zullen maken (nadat ze eens goed hebben kunnen lachen):
-De klassieker (maar nog een 'minor mistake'): nadat goedbedoelende zielen het je wel al een keer of vijf hebben gezegd, toch telkens opnieuw vergeten om een doekje, vodje, papiertje op het plassertje te leggen van je kleine spruit, zeker wanneer je net je mooiste kleedje/hemd hebt aangetrokken.
-Baby helemaal uitkleden en in bad stoppen, en dan merken dat je geen luier hebt klaargelegd (tja, dan ben je niet veel met die verse kleertjes)
-Vlak na een voeding (de uitgebreide ochtendvoeding) baby in draagdoek steken (zonder uitgebreid te laten boeren) en voor vrouwlief/manlief om pistolekes gaan (dat laatste is gewoon heel lief, hoort dus niet thuis in de categorie 'blunders'), en dan bij de bakker merken dat jouw trui + de draagdoek vakkundig werden ondergespuugd (trouwens: die keer waren Wolfjes kleertjes wél nog proper!)
-Naar een familiefeest (in het verre Brabant) vertrekken, op zondagmiddag, met een koffer vol babyspullen (voedingskussen, relax, speeldeken, reisbedje, massa's verse kleertjes,...)... maar zonder luiers (en dan maar gaan rondrijden op zoek naar een brave winkelier die op zondag wil openen en toevallig ook nog eens de juiste maat luiers verkoopt)
-(Vandaag) Bij vrienden op bezoek gaan, opnieuw met het hele arsenaal aan babyspullen, per ongeluk de verkeerde autosleutels meenemen, autosleutels nog snel-snel gaan wisselen, en dan thuis merken dat geen van beiden (in volle chaos) eraan gedacht heeft om ook de relax en luiertas (die nochtans braaf op het trottoir stonden te wachten om te worden ingeladen) daadwerkelijk mee te nemen. Neen: Wolfjes afwezigheid zouden we (wellicht) wel sneller hebben gemerkt.
Gelukkig is het (op een aantal extra wasbeurten na) al iedere keer weer goedgekomen. We zijn (letterlijk) allebei zondagskinderen. Maar misschien moeten we het geluk niet tevéél meer beproeven :) We hopen alvast dat het jullie bij deze niet zal overkomen (maar zeg nooit nooit).
dinsdag 21 oktober 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)



2 opmerkingen:
Trial and error noemen ze dat. Ik ben er zeker van dat iedere jonge ouder zo'n verhalen kan vertellen. Dat plassen, daar hebben wij ook wel ervaring mee. Al blijft het bij ons meestal beperkt tot het verzorgingskussen en Fiona's kleren. Samuel is wel eens terug naar Gent moeten rijden omdat we (allé hij dan) het kolfapparaat vergeten waren :)
Maar mijn specialiteit is meestal: te weinig/te kleine/ongepaste kleertjes meehebben als we ergens naar toe gaan...
Dat heb ik ook een aantal keer meegemaakt, maar nu is de luiertas permanent gevuld met 2 body's, 1 t-shirt met korte mouwen, 1 t-shirt met lange mouwen, 1 dikke trui, 1 lichte trui en 1 slab, en wanneer Wolf van maat verwisselt, dan switch ik de hele inhoud. Tot nu toe werkt het vrij goed, moet ik zeggen.
Een reactie posten