Beide oma's waren gisterenmiddag op bezoek, en uit het niets begon Wolf opeens hard te huilen op schoot bij oma Sabine. Wellicht had hij eventjes een 'droommoment' ('pauze in zijn hoofd', he?) gehad, waardoor hij niet doorhad dat mama en papa eventjes naar de keuken waren weggeglipt. En snapte hij bijgevolg niet hoe papa aan een iets hogere stem en bril kwam. Zoiets.
Bon, het was niet oma Sabine die zou babysitten terwijl we naar Leonard Cohen in Vorst gingen, maar wel oma Annie (trouwens, met ontzettend veel dank aan de oma om zich als babysit op te geven en met ontzettend veel dank aan Mr. Cohen om nog eens op te treden, en dat op zo'n fantastische wijze, want ik had zijn passage op Cactus moeten missen wegens nog maar pas bevallen). Toegegeven, na de huilbui bij de ene oma was ik er niet 100% meer gerust in (wel in mijn moeders kwaliteiten als oppas, maar niet in Wolfjes gedrag in mijn afwezigheid). Tot aan het papflesje ging het naar het schijnt gelukkig zeer goed. Maar toen hij merkte dat hij voor een keertje geen 'slaapwel-borst' maar wel 'slaapwel-fles' zou krijgen, was de vreugde over. Enfin, ze heeft hem dan toch op zijn normale uur in slaap gekregen. Gelukkig maar. Maar toch: arme oma en arme Wolfje. En arme wij... we zullen eens extra moeten slikken wanneer we hem een volgende keer bij een babysit of in de crèche achterlaten. Maar hij zal het alleen maar leren uit ervaring, I guess, en we kunnen niet zijn hele leven in zijn onmiddellijke nabijheid blijven. Gelukkig hebben hij en ik nog twee weken om aan het idee te wennen. Om het afscheid wat gemakkelijker te maken (of gewoon omdat ik er zin in had), heb ik hem vandaag dan ook een echte crèche-knuffel cadeau gedaan. En hip hoi! Hij heeft er géén schrik van ('t ding kreeg zelfs 'kusjes' - zoiets toch)! Suggesties voor een naam zijn nog welkom.
7 opmerkingen:
Wel ge kunt hem verschillende cultureel getinte namen geven als ge het gemakkelijk wilt houden is er "Bunny". Op zijn Azteeks "Ometotchtli" al kan dat voor wat uitspraakmoeilijkheden zorgen. Het Afrikaanse "Kalulu" is wat dat betreft wat gemakkelijker. Het Japanse "Usagi Tsukino is ook niet gemakkelijk maar verwijst wel naar konijntjes die op de maan wonen en daar "mochi" maken (rijstkoekjes)en dat is wel een schoon verhaaltje om er bij te vertellen. Verder is er de Indiaanse "Nanabozho", de Oegandeese "Shufti" , Vietnamees "Tho" wat jeugd en onschuld betekent maar ook een beetje aan Homer doet denken en dan hebt ge ook "the killer rabbit of Caerbannog" uit The Holy Grail of gewoon "Nijntje". Zo zie je maar dat de peter altijd een vat vol nutteloze kennis is. Peet Jef
'k Denk dat we even de voorstellen van de meter ook afwachten... al vind ik 'kalulu' en 'tsukino' (de afgekorte versie van 't Japanse dus) wel leuk klinken. Zo zie je maar dat jullie toch iets van inspraak krijgen he?
Gasten,
ge ziet toch dat het hier een hond betreft he :) en geen konijn!
Right. 't Was nochtans bedoeld als konijn. Dat betekent dus dat de peet zijn opzoekingswerk opnieuw mag doen, en deze keer op zoek mag naar originele namen voor een schoothondje. En neen: een 'Fifi' heeft hij al.
wat dacht je van perro? (spaans voor hond)Ik vraag de vakkundige mening aan de polen en finnen, maar dat worden waarschijnlijk vreselijke woorden zoals traksjabotski en kajelalain....
excuses, kheb het ondertussen al gevraagd en het is geworden:
PIES of SAMIEC
oftewel int fins:
koira
rautateline
roisto
seurata kintereillä
zeg nooit zomaar hond tegen een finse hond...vooral die laatste vind ik geslaagd ;-)
Sorry, 't is Idefix geworden (op suggestie van bompa Fons, die spontaan met die naam kwam aanzetten...). Dat ligt toch iets eenvoudiger in de mond. Maar we zullen meet en peet en tante en nonkel (met hun internationale connecties en talenknobbels) (ahum) zeker en vast raadplegen wanneer we nog eens op zoek zijn naar een naam voor een knuffel (en/of volgend kind). Hoewel dat laatste... en gezien Robs voorkeur voor simpele, eenlettergrepige namen met niet teveel medeklinkers...
Een reactie posten