Week van de borstvoeding

De afgelopen week was het week van de borstvoeding, niet toevallig in de 40e week van het jaar. Europa heeft diezelfde week ook een richtlijn voorgesteld (en goedgekeurd?) waarbij EU-lidstaten er naar moeten streven om een zwangerschapsverlof van minimaal 18 weken (tegen fatsoenlijke betaling) te organiseren. In België willen een aantal senatoren het naar het schijnt ook optrekken naar 20 weken. Er is jammer genoeg ook ontzettend veel tegenkanting, vooral vanuit de werkgeversorganisaties. Het zal sowieso niet meer voor ons gezinnetje zijn, want de maatregel komt er ten vroegste in 2011. Jammer, maar we redden het wel op onze manier.

Het voorstel heeft vooral te maken met het mogelijk maken van een betere combinatie werk-gezin. In mindere mate wil men alle vrouwen de kans geven om tot 6 maanden exclusief borstvoeding te geven, wat trouwens hetgeen is wat de WHO absoluut aanbeveelt (en geen 'overbodige luxe', zoals sommige - neem het mij niet kwalijk - idioten of toch zeer slecht geïnformeerde mensen op sommige fora van kranten,... ook mogen beweren). Er wordt ook zoveel onzin verspreid over borstvoeding... (lees ook hier en hier). Eén van de dingen die ik te vaak hoor is dat '3 maanden absoluut volstaat'. Neen. 3 maanden is misschien al heel wat, maar pas met 6 maanden exclusieve borstvoeding heb je een aantal niet te miskennen gezondheidsvoordelen (oa hier en hier te lezen, maar er bestaat ontzettend veel literatuur over).

Zwangerschapsverlof of bevallingsrust is eigenlijk een zeer slecht gekozen term. Bij ons op 't werk heet dat dan ook 'moederschapsrust' (een term die de lading veel beter dekt). Onder ons gezegd en gezwegen. Voor mij persoonlijk zou 6 maanden rusten na de bevalling niet echt een must zijn. En laat dat nu ook de reactie zijn die ik lees op een aantal krantenfora ('vrouwen zijn na 3 maanden toch wel uitgerust zeker!'). Kan wel zijn, meneer 'Jef', 'Pol' of 'Gerard', en goed dat er een vrouw was die u en uw eventuele kinderen op de wereld wilde zetten (de feministe in mij...). Maar daar gaat het in de hele discussie, nog eens, eigenlijk niet om. Jonge moeders vragen ook niet om 6 maanden tegen (nu nog minimale) betaling in hun luie zetel te liggen. Het mag zeer discriminerend, egoïstisch of wat weet ik allemaal klinken, maar het is toch vooral voor moeders die de keuze maken om 6 maanden borstvoeding te geven van belang dat zij hier de kans toe krijgen. Want zeg nu zelf (indien je het ooit hebt gedaan): de hoofdbrok van de tijd die je aan een baby besteedt, kruipt in het voeden (of het nu flesvoeden of borstvoeden is), en borstvoeding geven is een (zware) fysieke inspanning. Ik heb echt heel veel respect voor vrouwen die op een bepaald moment overstappen naar flesvoeding. Ik ken er vele, en ik weet dat het vaak een heel moeilijke beslissing is. Toch zie ik teveel moeders rond mij die gewoon verplicht worden om over te stappen, omdat hun omgeving/werk hun niet de mogelijkheden biedt om de borstvoeding vol te houden.

Maatregelen zoals borstvoedingspauzes (ook hier), zijn hierbij een stapje in de goeie richting maar volgens mij toch vooral een doekje tegn het bloeden. Ik ken weinig vrouwen die drie maanden lang enthousiast op het werk blijven rondlopen met hun afkolfpompje en koeltasje, zonder dat zij, hun werk, of hun kind eronder lijden. Ik ga het, tegen beter weten in misschien, echter wel proberen, maar ik behoor dan ook tot de lucky few met een vrij flexibele job, dichtbij de crèche. Hoe dan ook: het zal een geknoei blijven, het is en blijft enorm vermoeiend (we spreken nog altijd over 6 à 7 keer per dag een half uur tot drie kwartier kolven of voeden) en ik weet absoluut nog niet of het zal lukken om voldoende te 'produceren' en hoe of waar ik ga kolven, zeker op de momenten dat ik normaal gezien oefeningen moet geven of een vergadering heb ('sorry jongens en meisjes, de assistente onderbreekt hier voor een half uurtje aangezien ze nu normaal gezien voedt en dus stuwing heeft'). Maar Wolf heeft er recht op, en rekening houdend met de erfelijke belasting (allergie en astma alom), is het in zijn geval ook echt een must. En nog eens, ik behoor tot de lucky few die door werkgever én partner worden gesteund in mijn voornemen. Nu nog de overheid.

Vanwaar mijn uitlatingen? Als er zoveel tegenkanting is om het moederschapsverlof algemeen op te trekken naar 20 weken, of 6 maanden, waarom maakt men er dan niet eerst eens een punt van om het borstvoedingsverlof tot 6 maanden voor iedereen (bindend dus, en niet enkel profylactisch borstvoedingsverlof zoals nu) mogelijk te maken? Volgens mij zouden er veel meer mama's die stap wagen mochten ze er ook maar een beetje de kans toe krijgen. Dat het allemaal veel geld kost, dat zal wel. Maar bruggepensioneerden, studenten (om maar niet te spreken over studenten die bissen en trissen),... kosten ook veel geld aan de maatschappij. En heeft er iemand al bij stilgestaan wat voor een meerkost kinderopvang, gestresseerde jonge ouders en (constant) zieke kindjes betekenen?