Hartendief

Wolfje zal een hartenbreker worden, als de trend zich doorzet. Zijn charmes blijken vooral effectief bij 'oudere' dames (in de zin van: de leeftijd van zijn oma's, of ouder). We staan er steeds van versteld hoe gemakkelijk hij (breed) glimlacht, schatert of extra lief kijkt naar vreemden.
Deze ochtend gingen we bijvoorbeeld samen naar een grootwarenhuis. Terwijl Rob aan het genieten was van een biertje in promotie (aan zo'n proef-kraampje), had Wolf het druk met het charmeren van de 'kraampjesdame'. Hij haar vinger stevig in zijn klauwtjes, en breed lachend, zij in volle aanbidding. Deze namiddag was de juffrouw van de bank aan de beurt. Terwijl zij haar uiterste best deed om ons allerlei serieuze en ingewikkelde zaken uit te leggen, probeerde Wolf haar volop af te leiden met zijn boeiende verhaaltjes ('allallawawawalamamammmmmummmmmm-èèèèèh-bèèèèèh-egegegege') en schaterlachjes. Ze had het duidelijk moeilijk om zich te concentreren (btw: zo'n baby is dus altijd handig als afleidingsmaneuver). Vanavond waren, tot slot, de diensters en bezoekers in het restaurant aan de beurt.

't Is toch wel leuk, zoveel complimentjes en vertederde mensen in de buurt van je baby. Af en toe leidt het ook wel eens tot vergissingen. Zoals gisteren, aan de kassa. De dame achter mij: "Ooooh ma zuuu'n scheuntsje. Oh zuuu'n lieveke. Zuuu'n zoetsje. Zuuu'n scheun pùpke. Zuu'n scheun meiske." Waarop ik: "Euh danku. 't Is wel een 'manneke', maar toch bedankt hoor" :)