Aan de positieve zijde:
-Experimenteert hij met achterwaarts, zijwaarts en in rondjes lopen, traag en snel, klauteroefeningen enz...
-Experimenteert hij met taal. Het klinkt voor ons nog altijd ergens tussen Russisch, Chinees en Hongaars in, maar hij benoemt - voor zover we begrijpen - al héél wat zaken en houdt bij momenten lange monologen, gelukkig af en toe ondersteund door gebarentaal en wijzen.
-Meer en meer begint hij ons te imiteren (zowel taal als gedrag)
Aan de negatieve zijde:
-Heeft hij een moeilijke week gehad met nachtelijke of vroegochtendlijke huilbuien (gelukkig voorbij)
-Is hij onwaarschijnlijk aanhankelijk, vooral ten opzichte van zijn papa (die moet hem soms een hele avond ronddragen - handje vasthouden is niet genoeg, hij wil opgepakt worden), en huilt hij soms hartverscheurend wanneer papa eventjes de deur uitgaat (en ja: mijn hart breekt als ik dat zie...)
-Is hij duidelijk bang voor vreemden, meer dan vroeger. Wat zich dus al in de crèche had aangekondigd deze week, wordt thuis bevestigd.
-Schrikt hij heel erg van 'gekende' geluiden zoals de stofzuiger, kruimeldief, een pot die uit mama's handen valt, een kletterend deksel, een deur die te hard dichtslaat. Dit had hij als 3-maanden oude baby ook, maar van zo'n grote kerel van 16 maanden verwacht je dat niet.
-Toont hij anderzijds heel veel echt 'peutergedrag', zoals daar zijn: driftbuien, hele toneelstukken wanneer hij zijn zin niet krijgt, inclusief liggen krijsen op de grond,..., echt 'nukkig' doen, met zijn wimpers fladderen en knipoogjes geven aan de schone meiskes, met zijn ogen draaien wanneer hij het ergens niet mee eens is,...
't Is een fase, ongetwijfeld, maar ze moet niet te lang duren :) De negatieve kantjes ervan althans niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten